"BİR ADAM VAR , HİSSEDİYORUM ! "

                                         "BİR ADAM VAR , HİSSEDİYORUM ! "

     Hiç bilmediğim bir şehrin sokaklarında yürüyorum.Hem yerlisi, hem yabancısı gibi hissediyorum buraların.Bir adam görüyorum,daha önce hem hiç görmediğim hem de sanki yıllardır tanıdığım bir yüzü olduğuna yemin edebilirim.Buralarda hiç tanınmamanın verdiği cesaretle bileğinden tutuyorum.
"Anlatsam her şeyi dinler misin ?"
Şaşırıyor adam.Kehribar rengi gözleri 'neden' diye sorarcasına bakıyor.Utangaç bir tavırla elimi bileğinden çekiyorum.Derin bir nefes alıyorum.
"Anlatmam lazım,daha fazla susamam.Çünkü susmak keskin bir jilet gibi bileklerimi kesiyor , anlıyor musun ? "
Tek kelime etmeden ani bir hareketle elimi tutuyor.Saçlarıma ufak bir buse kondururken,çok sevdiğim bir sanatçının şarkı sözlerini kulağıma fısıldıyor.
"Ah,aman aman küçüğüm..."
Sesinin ne kadar hoş olduğunu o zaman fark ediyorum.Sadece sesiyle bile güven veren bir adam.Sahile doğru ilerliyoruz.Kenardaki bankı işaret etmesine aldırmadan kumların üzerine oturuyorum.Bu davranışım onu şaşırtsa da yanıma bağdaş kurup oturuyor.Dizlerimi biraz daha kendime doğru çekerken yavaşça konuşuyorum.
"Yakamozu görüyor musun?"
Çenemden tutup yüzümü kendisine çeviriyor adam.Gözlerini , gözlerime dikiyor.
"Seni dinliyorum küçük hanım."
Kelimeler bir an için anlamını yitiriyor,ne diyeceğimi bilemiyorum.Kendi sesimi çok uzaklardan duyar gibi oluyorum.
"Benim...Benim ciğerlerim kanıyor."
Adam daha somut bir şeyler anlatmamı bekliyor olsa gerek , bana tek kaşını kaldırarak bakıyor.Yüzümü tekrar ay ışığında parlayan denize çeviriyorum.Anlamayacağını tahmin etmeliydim diye düşünüyorum.Adam bu düşüncemi anlamış gibi konuşuyor.
"Benim de ciğerlerim paramparça be küçüğüm."
Belki beni hayal kırıklığına uğratmamak için belki de gerçekten öyle hissettiği için böyle söylüyor, kestiremiyorum.Lakin bir sigara yakınca doğruyu söylediğine inanıyorum.
"Geçecek mi bu sancılar ? " diye soruyorum.
"Geçecek."
Bir an için ona deli gibi inanmak istesem bile , kendisi bile inanmadığından olsa gerek ekliyor.
"Ama şimdi, ama sonra.Geçmezse bile ben hala yanında olacağım."
"Ben çok kırıldım,daha fazla kırılamam.Buna izin veremem."
Sesimin titrediğini fark edip sımsıkı sarılıyor bana.Gözyaşlarım göğsünü ıslatırken,kesik hıçkırıklar arasında anlatıyorum.
"Ben çocuksu sevincimi kaybettim,çocukluğumu,gülüşlerimi kaybettim.Lanet olsun,ben hep kaybettim."
Başımı göğsünden çekerken,gözyaşlarımı elimin tersiyle siliyorum.Parmağını dudağıma koyup,fısıldıyor.
"Şşşt...Sen hiçbir şey kaybetmedin.Sadece kırıldın,bütün iyi insanlar kırılır."
Gözlerine bakıyorum,bir yığın şefkat görüyorum.Sarılıyorum ona.Tekrar gözyaşlarına boğuluyorum.
"Ama çok canım yanıyor,bazen kaburgalarım o kadar sert kırılıyor ki nefes almak ciğerlerimi paramparça ediyor."
Saçlarımı okşarken, yüreğime dokunduğunu biliyor olsa gerek.
"Ağlama ama küçüğüm.Dayanamıyorum gözyaşların ciğerlerimi daha çok kesiyor."
    Ayağa kalkıp denize doğru ilerliyorum.Arkamdan seslenmek istese de ismimi bilmediğini fark ediyor.Ben de adını bilmediğimi fark ediyorum.Denizin çok derinliklerine dalıp,gözyaşlarımı deniz ile paylaşıyorum.Biraz kendime gelince karaya çıkıyorum,etrafta rüzgardan başka hiçbir şeyin olmadığını görünce şaşırıyorum.
   Aslında sarhoşum , çok da hatırlamıyorum.
Ama o adamın hem olup hem olmadığına yemin edebilirim.
Bir adam var , hissediyorum ! 
Bir gün bulacak beni biliyorum.
Hiç gelmeyecek olsa bile ben onu beklemeyi diğer tüm adamlara tercih ediyorum.

                                                                                                                                       -ŞeymaS.