"İnsan seni gördü mü kolundan tutup 'hadi bir kahve içelim' demek istiyor." derdi.Gülsem mi ağlasam mı bilemezdim.Gözlerimi kocaman açarak bakardım.
"Çünkü." derdi "Çünkü sen kahve içerken ellerin titriyor.Hep bir acaba döker miyim telaşı.Söylesene hayatı da böyle titrek ve korkak mı yaşarsın sen?"
Güçsüzlüğümü yüzüme vurmasından hiç hoşlanmazdım.Gözlerime bakardı.
"Gözlerin." derdi."İnsan ilk başta iri ve güzel olduklarını fark ediyor,biraz daha derin biraz daha içten bakınca o gözlerin her an kırılacakmış gibi baktığını görüyor."
"Bunu sadece sen fark ediyorsun."
Uzanıp ellerimi tutardı,utanıp geri çekmek için delice bir istek duyardım.Bırakmazdı.Bir sigara yakıp devam ederdi:
"İnsan tanımak istiyor seni.Merak ediyorum mesela,kaç şekerli içersin çayını?Hep böyle az mı gülersin ? Gözlerin hep böyle kırılacak gibi mi bakar senin ? Öğrenmek istiyorum,en sevdiğin renk nedir ? Mutlu olunca nasıl davranırsın,çay içerken de titrer mi ellerin böyle ? Kitapları sevdiğin kadar sevebilir misin mesela bir adamı ? Tanımak istiyorum seni.Yağmuru mu seversin karı mı ? Yoksa ilkbahar mı senin mevsimin?"
Sigarasını söndürüp gözlerime bakardı.Bir yanıt arardı kendine.Ellerimi çekerdim,kendimi iyi hissetmeye zorlardım.Ağlayamazdım.
Ürkek bir sesle konuşurdum:
"Tanısam keşke seni ama her an ölebilirim."
Hızlıca uzaklaşırdım yanında,kendimi öldüresim gelirdi,ağlardım.
-ŞeymaS.
("Tanısam keşke seni ama her an ölebilirim" alıntı :Aytuğ Akdoğan)
